logo
logo bip
OŚ.6220.20.2011 z 18.01.2013

 

Mosina, 18 stycznia 2013

 

OŚ.6220.20.2011

 

DECYZJA

 

o środowiskowych uwarunkowaniach

Na podstawie art. 71 ust. 1 ust. 2 pkt. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 80 ust 1 i 2, art. 82 oraz art. 85 ust 1, ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), § 3 ust. 1 pkt. 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku Wielkopolskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Poznaniu, ul. Wilczak 51, 61-623 Poznań i przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,

orzekam

I.           Uzgodnić realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie mostu przez rzekę Wartę wraz z dojazdami w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek, Gm. Mosina.

II.  Określić następujące warunki realizacji ww. przedsięwzięcia:

1.   Przy wykonywaniu robót ziemnych zdjętą warstwę urodzajną ziemi zgromadzić w pryzmach  poza obszarem prowadzenia robót.

2.   Masy ziemne powstające w trakcie realizacji przedsięwzięcia w miarę możliwości wykorzystać ponownie, pod warunkiem, że nie przekraczają standardów.

3.   Tereny przyległe, jak również obszary baz budowy, przywrócić do stanu pierwotnego.

4.   Wykopy pod fundamenty dla planowanego obiektu prowadzić w obudowie ze ścianek szczelnych.

5.   Prowadzić ciągły, regularny nadzór sprawności maszyn i urządzeń budowlanych wykorzystywanych podczas budowy inwestycji, a wszelkie usterki niezwłocznie likwidować, nie dopuszczając do wycieków.

6.   Plac postojowy pojazdów i urządzeń budowlanych, miejsca tymczasowego magazynowania odpadów i przechowywania materiałów budowlanych, paliw oraz drogi techniczne należy zorganizować na terenach już przekształconych, poza korytarzem rzeki Warty i jej doliny.

7.   Zaplecze budowy zorganizować w miarę możliwości na utwardzonym, uszczelnionym podłożu.

8.   Substancje niebezpieczne, wykorzystywane podczas realizacji inwestycji, przechowywać w szczelnych pojemnikach na utwardzonym podłożu.

9.   Miejsca narażone na wyciek substancji niebezpiecznych do gruntu, podczas realizacji inwestycji, wyposażyć w sorbenty; wszelkie wycieki niezwłocznie neutralizować.

10.Wytwarzane na etapie realizacji inwestycji odpady magazynować selektywnie, w wydzielonych utwardzonych, zabezpieczonych przed opadami atmosferycznymi, odpowiednio oznakowanych i zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych.

11.Odpady przekazywać w pierwszej kolejności do odzysku podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami.

12.Wycinkę drzew i krzewów przeprowadzić w okresie pomiędzy 16 lipca a 14 marca; w przypadku konieczności wykonania wycinki poza wyżej wymienionym terminem, możliwe jest jej przeprowadzenie po stwierdzeniu, że w miejscu prowadzenia prac nie występują gatunki zwierząt objętych ochroną.

13.Nieprzeznaczone do wycinki drzewa, w sąsiedztwie, których będą prowadzone roboty budowlane, na czas ich prowadzenia, odpowiednio zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi, a odsłonięte systemy korzeniowe zabezpieczyć przed przesuszeniem.

14.Przed rozpoczęciem robót budowlanych, wokół placu budowy, wykonać tymczasowe ogrodzenie umożliwiające wchodzenie na jego teren płazów (i innych drobnych zwierząt), stosując siatkę o drobnych oczkach wkopaną w ziemię na głębokość około 10 cm; na końcach wygrodzeń wkopać wiaderka z przepuszczalnym dnem, wyłożone gałązkami i liśćmi, a złapane do nich osobniki regularnie przenosić w odpowiednie miejsce wskazane przez herpetologa.

15.Na etapie budowy w miejscach występowania płazów zastosować środki minimalizujące negatywny wpływ budowy na te grupy zwierząt, poprzez: zakrywanie wykopów, studzienek i innych miejsc mogących stanowić pułapkę dla zwierząt, prowadzenie regularnych kontroli tych miejsc, a w przypadku stwierdzenia obecności w nich zwierząt, wyłapania ich i przenoszenia w odpowiednie siedliska.

16.Ewentualną likwidację zbiorników wodnych będących miejscem występowania płazów, wykonać w czasie ich nieobecności w zbiornikach lub po ich odłowieniu przeniesieniu na odpowiednie siedlisko; działania te wykonać pod nadzorem herpetologa.

17.Nie dopuścić do zniszczenia, zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanych robót, siedlisk przyrodniczych; oznakować w widoczny sposób miejsca ich występowania.

18.  Rozbiórkę mostu, ze względu na gniazdujące w jego obrębie jaskółki, przeprowadzić poza sezonem lęgowym, tj. od 21 sierpnia do 14 kwietnia; wykonanie rozbiórki w sezonie lęgowym jest możliwe po uprzednim usunięciu pustych gniazd jaskółek przed rozpoczęciem sezonu lęgowego i zabezpieczeniu tych miejsc przed założeniem lęgów.

19.   Wprowadzić nasadzenia rekompensacyjne za wycięte drzewa, konsultując ich lokalizację i skład z zarządzającym Wielkopolskim Parkiem Narodowym.

20.  Zastosować tzw. „cichą” nawierzchnię o skuteczności zmniejszania emisji hałasu min. 4 dB w odniesieniu do tradycyjnej nawierzchni, na całym odcinku drogi wojewódzkiej 431, wyłącznie wchodzącym w zakres przedsięwzięcia.

21.   Roboty budowlane zlokalizowane w pobliżu zabudowy mieszkaniowej prowadzić w porze dziennej, tj. w godzinach od 6:00 do 22:00.

22.Bazę sprzętową lokalizować z dala od terenów zabudowy mieszkaniowej.

23.   Zainstalować separatory substancji ropopochodnych z osadnikami; podczyszczać w nich ścieki opadowe i roztopowe przed ich odprowadzeniem do rzeki Warty.

24.   Rozważyć kwestię zaprojektowania bezpiecznego skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr 431                 z ul. Północną w Rogalinku.

III.       Nałożyć obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej w terminie jednego roku, od dnia oddania obiektu do użytkowania. W ciągu kolejnych sześciu miesięcy analizę należy przedłożyć Burmistrzowi Gminy Mosina oraz Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w Poznaniu. Analizę porealizacyjną wykonać zgodnie z przepisami szczegółowymi:

1.   W zakresie oddziaływania na wody powierzchniowe:

a)       ocenić zastosowane rozwiązania w zakresie odprowadzania ścieków opadowych i roztopowych do wód rzeki Warty;

b)       przedstawić wyniki zawartości zawiesiny ogólnej oraz węglowodorów ropopochodnych;

c)       pomiary stężeń zawiesiny ogólnej i substancji ropopochodnych wykonać dwukrotnie, w okresie występowania deszczu, na wlocie z urządzeń podczyszczających.

2.   W zakresie oddziaływania akustycznego przedsięwzięcia:

a)       wykonać kontrolne pomiary poziomu hałasu w porze dziennej i nocnej, co najmniej w 2 punktach pomiarowych zlokalizowanych na granicy najbliższych terenów podlegających ochronie akustycznej;

b)       zapewnić wykonanie tych pomiarów przez akredytowane laboratorium;

c)       wyniki pomiarów przeanalizować pod kątem spełnienia akustycznych standardów jakości środowiska.

IV.       Stwierdzić, że dla przedsięwzięcia nie ma konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgenicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

 

UZASADNIENIE

            Pismem z dnia 23 sierpnia 2011 r. (data wpływu do Urzędu – 25.08.2011 r.)Wielkopolski Zarząd Dróg Wojewódzkich w Poznaniu zwrócił się do Burmistrza Gminy Mosina z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie mostu przez rzekę Wartę wraz z dojazdami w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek. Na podstawie złożonej przez inwestora materiałów do wniosku Burmistrz Gminy Mosina zakwalifikował przedsięwzięcie do mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust. 3 pkt. 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, i przekazał przedmiotowy wniosek w celu zaopiniowania do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu.

W dniu 8 września 2011 r. wpłynęła Opinia sanitarna z dnia 5.09.2011, znak: NS2-72-159/1, w której Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny po zapoznaniu się w wnioskiem Burmistrza Gminy Mosina nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jednocześnie odstępując od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W dniu 10 października 2011 r., wpłynęło postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu z dnia 7.10.2011 r. znak: WOO-II.4240.450.2011.AK, o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W postanowieniu Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie Regionalny dyrektor Ochrony Środowiska, zgodnie z § 3 ust. 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zakwalifikował przedmiotowe przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Burmistrz Gminy Mosina przychylił się do opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony i przekwalifikował przedmiotowe przedsięwzięcie z przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko na przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W dniu 10.10.2011 r. Burmistrz Gminy Mosina wydał postanowienie o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko.

Jednocześnie w dniu 11 października 2011 r. Burmistrz Gminy Mosina zawiesił postępowanie administracyjne na czas sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

            Inwestor pismem z dnia 5 czerwca 2012 r., znak: WZDW.22.666.16/11, zwrócił się do Burmistrza Gminy Mosina z prośbą o podjęcie dalszego postępowania w celu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, składając raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowany w maju 2012 r. przez zespół pod kierunkiem mgr inż. Roberta Wańczyka z firmy EKKOM Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Wadowickiej 8i, 30-415 Kraków.

Burmistrz Gminy Mosina otrzymawszy przedmiotową dokumentację, postanowieniem z dnia 12 czerwca 2012 r., znak: OŚ.6220.20.2011.2012.BB, podjął z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 11 października 2011 r. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie mostu przez rzekę Wartę wraz z dojazdami w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek, gm. Mosina.   

            Pismami z dnia 12 czerwca 2012 r., znak OŚ.6220.20.2011.2012.BB Burmistrz Gminy Mosina, zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie mostu przez rzekę Wartę wraz z dojazdami w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek, gm. Mosina. W załączeniu do przedmiotowych pism przesłano raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz informację o braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu inwestycji.

            Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Poznaniu, pismem z dnia 29 czerwca 2012 r.(data wpływu do Urzędu – 4.07.2012), znak: NS2-72-116(2)/12, zaopiniował przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych pozytywnie.

            Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu idąc w ślad swojej opinii o konieczności sporządzenia raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia przystąpił do uzgadniania warunków realizacji przedsięwzięcia zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008, Nr 199, poz. 1227, z późn.  zm.), jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

            W trakcie prowadzonego postępowania, na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu wezwał Inwestora, pismem z 7 sierpnia 2012 r., znak: WOO-II.4242.51.2012.EM do uzupełnienia treści raportu, w szczególności z zakresu ochrony przyrody, pól elektromagnetycznych, ochrony powietrza, ochrony przed hałasem, hydrogeologii i gospodarki wodnościekowej. Uzupełnienie wpłynęło 27 sierpnia 2012 r. Jednocześnie dnia 31 sierpnia 2012 r. Inwestor złożył korektę uzupełnienia w zakresie ochrony przed hałasem. Pismem z dnia 18 października 2012 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu ponownie wezwał Inwestora do uzupełnienia treści raportu. Uzupełnienie wpłynęło 29 października 2012 r., czyniąc zadość wezwaniu. Ponadto, w trakcie prowadzonego postępowania, pismem z dnia 12 października 2012 r., znak: OŚ.6220.20.2011.2012.BB Burmistrz Gminy Mosina uzupełnił wniosek z dnia 12 czerwca 2012, znak: OŚ.6220.20.2011.2012.BB przesyłając do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu uchwałę Nr 118/04/IV Rady Miasta Puszczykowa z dnia 7 września 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego teren położony w południowej części miasta-Niwka-strefa I.

            Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu uzgadniając warunki realizacji przedsięwzięcia oparł się na całości zgromadzonego w toku prowadzonego postępowania materiału dowodowego.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Przedmiotem przedsięwzięcia jest budowa mostu przez rzekę Wartę w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek. W ramach inwestycji, po zakończeniu budowy nowej przeprawy, istniejący most, wraz z dojazdami, zostanie poddany rozbiórce. We wszystkich analizowanych wariantach planowany obiekt został zaprojektowany na klasę obciążeń A. Zakres przedsięwzięcia obejmuje budowę: jezdni o szerokości 7 m wraz z dwoma pasami przykrawężnikowymi o szerokości 0,50 m każdy, dwóch barier ochronnych o szerokości 0,36 m każda, dwóch ciągów pieszo-rowerowych o szerokości 2,5 m każdy i dwóch pasów gzymsowych o szerokości 0,24 m każdy. W wszystkich rozpatrywanych wariantach projektowane drogi dojazdowe zostały zakwalifikowane do kategorii ruchu KR4. Przyjęta prędkość projektowa wyniesie 60 km/godzinę.

            Inwestor poddał ocenie trzy warianty lokalizacyjne budowy mostu i prowadzących do niego dróg dojazdowych:

·    wariant I: km 0+000÷km 0+930, L=0,930 km;

·    wariant II: km 0+000÷km 0+776, L=0,776 km;

·    wariant III: km 0+000÷km 0+830, L=0,830 km.

Warianty I i II zaprojektowano po północnej stronie istniejącego mostu, natomiast wariant III po jego południowej stronie.

            Z przeprowadzonej analizy wynika, iż najkorzystniejszym wariantem, pod względem oddziaływania na środowisko, jest wariant II, zakładający wybudowanie nowego obiektu mostowego wraz z dojazdami po północnej stronie istniejącej drogi z uwzględnieniem maksymalnego wykorzystania istniejącego przebiegu drogi wojewódzkiej, szczególnie w miejscach połączeń istniejącego układu komunikacyjnego. Wobec powyższego zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu jak również Burmistrz Gminy Mosina przychylił się do wniosku Inwestora dotyczącego realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia według wariantu II.

            Przedsięwzięcie będzie zlokalizowane na terenie gmin Mosina i Puszczykowo. Inwestycja przebiega w rejonie istniejącego korytarza drogi wojewódzkiej, w sąsiedztwie którego występują tereny leśne (początek analizowanego odcinka) oraz obszary zabudowy mieszkaniowej (koniec odcinka, zlokalizowanego na terenie miejscowości Rogalinek). Dominującym typem zagospodarowania są jednak otwarte tereny łąk i nieużytków, zlokalizowane w dolinie Warty, którą wszystkie warianty rozcinają w swoim środkowym biegu.

            Odcinek przedsięwzięcia położony na terenie Gminy Mosina nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast na terenie gminy Puszczykowo objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwałą Nr 118/04/IV Rady Miasta Puszczykowa z dnia 7 września 2004 r. (Dz. Urzędowy Woj. Wlkp. Nr 144 z 4.10.2004 r., poz. 2992) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu Miasta Puszczykowa obejmującego teren położony w południowej części miasta-Niwka-strefa I.

            Celem inwestycji jest przede wszystkim podwyższenie klasy nośności mostu (aktualnie wprowadzone jest ograniczenie ruchu pojazdów do 20 t), jak również poprawienie warunków ruchowych na obiekcie poprzez zwiększenie jego szerokości i wybudowanie obustronnych ciągów pieszo-rowerowych.

            Przedmiotowa inwestycja budowana będzie w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego obiektu mostowego, który po jego wybudowaniu zostanie rozebrany. Dla przedmiotowego przedsięwzięcia przeprowadzono badania geotechniczne gruntu do głębokości ok. 20 m. Omawiany teren położony jest w dolinie rzeki Warty, w bezpośrednim sąsiedztwie koryta na trasie zalewowej i nadzlewowej, a więc na obszarze zagrożonym procesami geodynamicznymi, w tym powodziami. Podłoże gruntowe, zbudowane w znacznej części z gruntów przepuszczalnych pozostaje pod bezpośrednim wpływem wahań wody w rzece Warcie. Wodę gruntową stwierdzono na głębokości od 1,1 do 4,8 m p. p. t., tj. na rzędnych od 55,1 do 55,9 m n. p. m. Stan wody jest hydraulicznie powiązany ze stanem wody w rzece Warcie. Według uzupełnienia do raportu, przy niskich stanach rzeki, posiada ona charakter drenujący, natomiast przy wysokich, a nawet powodziowych, dolina nad którą znajduje się most, jest zalewana w całości. Podłoże pod mostem posiada złożoną budowę geologiczną, dlatego też Inwestor przewiduje posadowienie obiektu pośrednio na fundamentach palowych o dużych średnicach, posadowionych na glinach zwałowych. Inwestycja znajduje się na obszarze Głównych Zbiorników Wód Podziemnych nr 144 Wielkopolska Dolina Kopalna i 150 Pradolina Warszawsko-Berlińska. Oba te zbiorniki tworzą zasobną strukturę wodonośną zwaną Basenem Mosińskim. Objęta przedmiotowym zadaniem inwestycja położona jest w granicach strefy ochronnej pośredniej ujęcia Mosina-Krajkowo, ustanowionej rozporządzeniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z 9 sierpnia 2012 r. (Dz. Urzędowy Woj. Wlkp. z 13.08 2012 r., poz. 3556). Ujęcie to zaopatruje Poznański System Wodociągowy w wodę pitną. Zgodnie z zapisami tego Rozporządzenia inwestycja znajduje się na ternie ochrony pośredniej ujęcia wody, gdzie zabronione jest, m.in.:

1.       wprowadzenie ścieków do ziemi lub wód, z wyjątkiem wprowadzanych do rzeki Warty lub Kanału Mosińskiego oczyszczonych wód opadowych i roztopowych;

2.       budowanie nowych obiektów typu drogi, bez stosowania szczelnego podłoża uniemożliwiającego przedostanie się wód opadowych i roztopowych do gruntu i szczelnych systemów ujmowania wód opadowych i roztopowych wraz z urządzeniami oczyszczającymi oraz odprowadzania oczyszczonych ścieków do rzeki Warty lub Kanału Mosińskiego;

3.       realizowanie nowych - przy dopuszczeniu przebudowy, rozbudowy, odbudowy i montażu istniejących - przedsięwzięć należących do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów odrębnych z wyjątkiem dróg gminnych i dróg niepublicznych o nawierzchni twardej oraz obiektów mostowych w ciągu tych dróg.

       W świetlne powyższego Rozporządzenia Dyrektora RZGW w Poznaniu dopuszczalna jest realizacja  przedmiotowego przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektu mostowego wraz z przebudową fragmentu drogi. Uwzględniając skalę przedsięwzięcia oraz zakres projektowanych prac, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Poznaniu oraz Burmistrz Gminy Mosina uznali, iż na etapie eksploatacji inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko gruntowo-wodne.

       W celu ograniczenia oddziaływania związanego z odwonieniem wykopów i pracami ziemnymi, szczególnie na wody rzeki Warty, zobowiązano Inwestora do ograniczenia prac ziemnych poprzez wykonywanie wykopów w ściankach szczelnych, które zminimalizują ewentualną konieczność odwodnienia wykopów i zabezpieczą stwierdzone w badaniach wrażliwe warstwy geologiczne. Oddziaływanie przedsięwzięcia w fazie realizacji na środowisko gruntowo-wodne wynikać będzie z zajęcia terenu pod plac budowy oraz prowadzonych robót ziemnych. Zobowiązano Inwestora do zminimalizowania ingerencji w środowisko poprzez wykorzystanie mas ziemnych powstających w trakcie realizacji przedsięwzięcia w miarę możliwości ponownie, pod warunkiem, że nie przekraczają standardów jakości gleby i ziemi określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 9 września 2001 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U., Nr 165, poz. 1359). W związku z naturalnymi wartościami odżywczymi zawartymi w humusie, w przypadku jego usuwania, Inwestor powinien warstwę urodzajną ziemi oddzielić od pozostałego gruntu i przechowywać w osobnymi miejscu w pryzmach, poza obszarem prowadzonych robót ziemnych. W celu zminimalizowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na etapie budowy należy zadbać o właściwe zabezpieczenie placu budowy, baz meteriałowo-surowcowych oraz miejsc postoju i obsługi maszyn budowlanych przed ewentualnym zanieczyszczeniem gruntu i wód podziemnych poprzez właściwą organizację placu budowy oraz zastosowanie rozwiązań w myśl zasady przezorności. W związku z powyższym, na Inwestora nałożono obowiązek prowadzenia, podczas prac budowlanych, ciągłej kontroli sprawności użytkowanych maszyn o pojazdów budowlanych. Park maszynowy, miejsca tymczasowego magazynowania odpadów i przechowywania materiałów budowlanych, paliw oraz drogi techniczne należy zorganizować na terenach już przekształconych, z wykluczeniem koryta rzeki Warty i jej doliny. Nawierzchnia tych miejsc powinna być utwardzona i szczelna. Jednocześnie wszystkie substancje niebezpieczne dla środowiska gruntowo-wodnego należy przechowywać w szczelnych pojemnikach na utwardzonym podłożu. Aby zapobiec zanieczyszczeniu wód rzeki Warty, miejsca narażone na wycieki, w tym szczególnie park maszynowy należy wyposażyć w maty sorpcyjne i sorbenty, które pozwolą na natychmiastową neutralizację wszelkich potencjalnych wycieków. Po zakończeniu budowy inwestycji, tereny przyległe, jak również obszary bez budowy, należy przywrócić do stanu pierwotnego poprzez nadanie lub przywrócenie im wartości użytkowych.

            Biorąc pod uwagę skalę przedsięwzięcia oraz jego lokalizację w stosunku do obszarów chronionych ujęć wód, należy przyjąć, że przy zastosowaniu przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz niniejszej decyzji rozwiązań techniczno-organizacyjnych, przedsięwzięcie nie będzie stanowiło zagrożenia dla środowiska gruntowo-wodnego.

            Etap realizacji będzie wiązać się z powstawaniem nieczystości ciekłych o charakterze ścieków bytowych, wytwarzanych przez pracowników budowy. Wyposażenie zaplecza budowy w przenośnie kabiny sanitarne objęte serwisem podmiotów posiadających stosowne uprawnienia w zakresie ich wynajmu i kompleksowej obsługi zapewni właściwe zagospodarowanie powstających na tym etapie nieczystości, wykluczając potencjalne ryzyko ich oddziaływania na środowisko wodne i gruntowo-wodne. Z uwagi na charakter inwestycji na żadnym z jej etapów nie będą wytwarzane ścieki przemysłowe, które wymagałyby odpowiedniego zagospodarowania.

            Realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie na prędkość i kierunek wody w Warcie.

            Wody opadowe i roztopowe projektowanego obiektu odprowadzane będą systemem szczelnej kanalizacji do Warty. Spływy z powierzchni jezdni i ścieżki rowerowej będą odprowadzane systemem spadków podłużnych i poprzecznych do studzienek kanalizacyjnych. Zaprojektowano dwa odrębne systemy kanalizacyjne, wykonane z rur PCV o średnicy 315 mm. Na kolektorze wykonane zostaną studnie rewizyjne o średnicy 1000 mm, do których zostaną podłączone studzienki ściekowe z osadnikami. Studzienki ściekowe połączone zostaną ze studzienkami rewizyjnymi przykanalikami z rur PCV o średnicy 160 mm. Dalej ścieki odprowadzane będą szczelnym systemem na teren doliny i po podczyszczeniu w separatorach substancji ropopochodnych zintegrowanych z osadnikami, zrzucone do rzeki Warty. Zaplanowano budowę dwóch wylotów, po przeciwnych stronach Warty. W celu uniknięcia rozmywania brzegu rzeki Warty, miejsca wylotów kanalizacji, będą umocnione poprzez wybrukowanie kamieniem naturalnym.

            Z zamieszczonych w raporcie prognozowanych stężeń zawiesiny ogólnej, stanowiącej główny wskaźnik zanieczyszczeń zawartych w spływach deszczowych z dróg, wykonanych uwzględnieniem prognozowanego dobowego natężenia ruchu na analizowanym odcinku drogowym wynika, iż stężenie zawiesiny ogólnie wynosić będzie odpowiednio: około 90 mg/l w roku 2013 oraz około 104 mg/1 w roku 2023, przy wartości dopuszczalnej 100 mg/l, określonej w rozporządzeniu Ministra z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2006 r. Nr 137, poz. 984 z późn. zm.). Przy stężeniu zawiesin ogólnych na wskazanym wyżej poziomie, tj. nieznacznie przekroczonej wartości dopuszczalnej, istnieje minimalne ryzyko, iż przekroczona zostanie także maksymalna wartość dopuszczalna − 15 mg/l dla stężenia węglowodorów ropopochodnych. Biorąc pod uwagę fakt, iż przedsięwzięcie zlokalizowane jest w obszarze zasobnym ujęcia wód podziemnych „Mosina−Krajkowo” zaopatrującego w wodę aglomerację poznańską, nałożono na Inwestora warunek zainstalowania separatorów substancji ropopochodnych z osadnikami i podczyszczenia ścieków przed ich odprowadzeniem do odbiornika.

            W odniesieniu do art. 81 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko analiza dokumentacji wykazała, że realizacja i eksploatacja mostu, przy zastosowaniu wskazanych w raporcie i uzupełnieniach rozwiązań technicznych, nie będzie stanowić przedsięwzięcia, mogącego spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych, zawartych w „Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry”. Ścieki wytworzone przez pracowników budowy odprowadzane będą do przenośnych systemów sanitarnych, a ścieki opadowe i roztopowe przed odprowadzeniem do środowiska, będą podczyszczane w separatorach z osadnikami.

            Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż prowadzona w ww. sposób gospodarka wodno-ściekowa zapewni, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko wodne i gruntowo−wodne analizowanego obszaru. Zastosowanie rozwiązań przedstawionych w raporcie oraz w uzupełnieniach, pozwoli na funkcjonowanie przedsięwzięcia w sposób nie stwarzający zagrożenia zarówno dla jakości wód powierzchniowych, jak i podziemnych.

            W związku z przedmiotowym przedsięwzięciem będą wytwarzane odpady zarówno niebezpieczne, jak i inne niż niebezpieczne. Na etapie realizacji inwestycji powstawać będą odpady związane z remontem i przebudową drogi, gruz betonowy, a także gleba i ziemia. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia powstawać będą odpady związane z utrzymaniem czystości drogi. Część odpadów może być wytwarzana przez firmy świadczące usługi w myśl definicji określonej w art. 3 ust. 3 pkt. 22 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 z późn. zm.). W celu zapewnienia właściwej gospodarki odpadami, nałożono na Inwestora obowiązek selektywnego magazynowania wszystkich wytwarzanych odpadów w wydzielonych, utwardzonych, zabezpieczonych przed opadami atmosferycznymi, odpowiednio oznakowanych i zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych miejscach. Ponadto, zobowiązano Inwestora do przekazywania odpadów w pierwszej kolejności do odzysku, podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami, co przyczyni się do minimalizacji ilości odpadów trafiających do unieszkodliwienia m.in. poprzez składowanie. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony przyrody (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) zagospodarowywane masy ziemne nie powinny powodować przekroczenia standardów jakości gleby i ziemi. Przy założeniu, że Inwestor będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami raportu i warunkami niniejszej decyzji, inwestycja nie będzie naruszać przepisów prawa w zakresie gospodarki odpadami.

            W raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko zawarto obliczenia wielkości emisji zanieczyszczeń powstałych w wyniku spalania paliw w pojazdach poruszających się po budowanym moście i dojazdach do niego. Analiza została wykonana dla stanu obecnego oraz dla prognozowanego natężenia ruchu w latach 2013, jako roku oddania inwestycji do użytkowania i roku 2023. Modelowanie rozprzestrzeniania substancji w powietrzu wykonano dla całego odcinka objętego przedsięwzięciem. Analizie poddano wpływ planowanego przedsięwzięcia na stan jakości powietrza pod kątem emisji: benzenu, tlenków azotu, dwutlenku siarki, ołowiu i pyłu zawieszonego. Z przedstawionych obliczeń wynika, że dla wszystkich analizowanych lat, dla wariantu przedsięwzięcia wybranego do realizacji, emisje związane z eksploatacją mostu nie spowodują przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu oraz dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87) poza teren, do którego Inwestor posiada tytuł prawny.

            Na etapie prac budowlanych źródłem emisji substancji do powietrza będą roboty ziemne, prace rozbiórkowe elementów przeprawy mostowej i odcinka drogi wojewódzkiej nr 431 oraz procesy spalania paliw w silnikach maszyn i urządzeń pracujących na budowie. Emisje te będą miały charakter krótkotrwały, ustaną po zakończeniu prac budowlanych.

            Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, iż przedsięwzięcie będzie spełniać wymogi prawne w zakresie ochrony powietrza.

            W przedstawionej dokumentacji ocenie poddano warunki akustyczne w otoczeniu wiaduktu dla stanu obecnego oraz dla prognozowanego natężenia ruchu w latach 2013 i 2023. W treści raportu przeanalizowano trzy warianty realizacji inwestycji, jednocześnie wskazując wariant II jako preferowany przez inwestora do realizacji.

            Tereny wymagające ochrony akustycznej, określone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826 z późn. zm.), występują jedynie w rejonie końcowego odcinka poszczególnych wariantów.

            Analiza akustyczna wykazała, że już w stanie istniejącym dochodzi do przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach podlegających ochronie akustycznej. W związku z powyższym, a także zakładając stopniowy wzrost natężenia ruchu, w celu zapewnienia odpowiednich warunków akustycznych na terenach podległych ochronie akustycznej, zobowiązano Inwestora do zastosowania tzw. „cichej” nawierzchni o ustalonej skuteczności zmniejszenia emisji hałasu minimum 4 dB w odniesieniu do tradycyjnej nawierzchni. Obliczenia akustyczne wykonane dla dalekiego horyzontu czasowego, tj. roku 2023, uwzględniające projektowaną „cichą” nawierzchnię wykazały, iż przy zakładanych parametrach eksploatacyjnych, funkcjonowanie przedmiotowego przedsięwzięcia może powodować niewielkie przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu. Wielkość przekroczeń mieści się jednak w tolerancji błędu wynikającego z niedoskonałości metod prognozowania natężenia ruchu oraz błędu modelowania akustycznego. Należy także nadmienić, iż prognozowany zasięg ponadnormatywnego oddziaływania nie obejmuje żadnego budynku mieszkalnego.

            Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzono, iż eksploatacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie będzie stanowić zagrożenia, a akustyczne standardy jakości środowiska zostaną dotrzymane.

            Trasa przedsięwzięcia będzie przebiegać przez dwa obszary Natura 2000, tj.: obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Rogalińska Dolina Warty PLH300012 i obszar specjalnej ochrony ptaków Ostoja Rogalińska PLB300017, a także Rogaliński Park Krajobrazowy i otulinę Wielkopolskiego Parku Narodowego.

            Rogalińska Dolina Warty to obszar w obrębie, którego nagromadzone są liczne, dobrze zachowane i silnie zróżnicowane starorzecza, łąki, łęgi i inne naturalne formy fluwialne związane z działalnością rzeki Warty. Stwierdzono tu 12 rodzajów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG i 7 gatunków Załącznika II tej Dyrektywy. Przedmiotami ochrony tego obszaru są następujące siedliska przyrodnicze: 3150 Starorzecza i naturalne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami Nymphaeion, Potamion, 3270 Zalewane muliste brzegi rzek z roślinnością Chenopodium rubri i Bidention, 6120 Ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe (Koelerion glaucae), 6430 Ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium), 6440 Łąki selernicowe (Cinidion dubii), 6510 Niżowe i górskie świeże łąki użytkowe ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris), 9170 Grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny (Galio-Carpinetum, Tilio-Carpinetum), 9190 Pomorski kwaśny las  brzozowo – dębowy (Betulo-Querecetum), 91E0 Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy źródliskowe), 91F0 Łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (Ficario-Ulmetum), a ponadto: bóbr europejski Castor fiber, wydra Lutra lutra, pachnąca dębowa Osmoderma eremita, kozioróg dębosz Cerambyx cerdo, trzepla zielona Ophiogomphus cecilia, boleń Aspius aspius, piskorz Misgurnus fossilis, koza Cobitis taenia, starodub łąkowy Angelica palustris. Zagrożeniami dla przedmiotów ochrony ww. obszaru Natura 2000 są: zmiany stosunków wodnych, zanieczyszczenie wód i wycinanie lasów łęgowych.

            Przedmiotowe przedsięwzięcie przecina ww. obszar Natura 2000 raz, w miejscu jego największego przewężenia, rozdzielając go na dwie części. Miejsce kolizji położone jest w korytarzu istniejącego przebiegu drogi wojewódzkiej nr 431. Analizę możliwych oddziaływań przedsięwzięcia przeprowadzono osobno dla każdego siedliska oraz gatunku, stanowiącego przedmiot ochrony tego obszaru, zidentyfikowanego w rejonie przedsięwzięcia. Wyniki inwentaryzacji wykazały, że na terenie planowanej inwestycji zlokalizowane są dwa płaty siedlisk będących przedmiotami ochrony ww. obszaru Natura 2000, tj. 6120 Ciepłolubne śródlądowe murawy napiaskowe i 6510 Niżowe i górskie łąki świeże, użytkowane ekstensywnie. Realizacja przedsięwzięcia będzie wiązała się ze zniszczeniem około 0,04 ha powierzchni siedliska 6120, które jest wykształcone u podnóża nasypu drogowego istniejącej drogi wojewódzkiej nr 431. W trakcie inwentaryzacji stan zachowania tego płatu określono jako zły, na co wpływ ma jego niekorzystne położenie w bliskim sąsiedztwie koryta rzeki Warty i występujące często w tym miejscu wysokie stany wody. Zgodnie z informacjami zawartymi w dokumentacji do projektu planu zadań ochronnych, opracowanym w 2010 r. przez Biuro Urządzenia Lasu i Gospodarki Leśnej w Poznaniu, powierzchnię śródlądowych muraw napiaskowych na terenie „Rogalińskiej Doliny Warty” oszacowano na około 0,3 ha. Jednocześnie zaznaczono, że nie można wykluczyć kolejnych stwierdzeń analizowanego siedliska w obrębie tego obszaru, a ich łączna powierzchnia wyniesie najprawdopodobniej do kilku hektarów. Informacje o większej powierzchni siedlisk niż to wynika z ww. dokumentacji potwierdzają częściowo wyniki inwentaryzacji przeprowadzonej na potrzeby niniejszego raportu. W pasie do 500m od projektowanej drogi i mostu, zidentyfikowano 3 płaty siedliska 6120, z czego 2 położone w granicach SOO „Rogalińska Dolina Warty”. Siedliska to nie zostały wskazane w dokumentacji do planu zadań ochronnych. Podejmując próbę oszacowania strat poniesionych w wyniku realizacji przedsięwzięcia na siedlisku 6120, w odniesieniu do jego zasobów w obrębie obszaru Natura 2000, autorzy ocenili, iż biorąc pod uwagę niedoszacowane siedliska w ostoi, jego stan oraz położenie na terenach zalewowych, przewidywane negatywne oddziaływanie inwestycji na to siedlisko nie będzie znaczące. Realizacja przedsięwzięcia będzie wiązała się także z zanieczyszczeniem około 0,2ha jednego z płatów siedliska 6510. Zgodnie z ww. dokumentacją do planu zadań ochronnych, powierzchnia tego siedliska w obrębie ostoi zajmuje około 284ha, a jego stan ochrony dla parametru „powierzchnia” oceniania jest jako FV (zadowalający). Odnosząc przewidywane straty w siedlisku do jego zasobów i stanu ochrony w obrębie ostoi, stwierdzono, iż obejmą one około 0,08% jego powierzchni. Uwzględniając powyższe oraz fakt, iż płat siedliska jest już pofragmentowany przez istniejący most, uznano, iż oddziaływanie nie będzie znaczące. Spośród gatunków podlegających ochronie na terenie analizowanego obszaru Natura 2000, w pasie od 500m od trasy zidentyfikowano jedynie stanowiska bobra. W związku z budową mostu nie dojdzie do bezpośredniego zniszczenia obszarów wykorzystywanych przez osobniki tego gatunku. Ze względu na znaczną odległość od inwestycji nie przewiduje się także wystąpienia oddziaływań pośrednich mogących wpłynąć na jakość jego siedliska. Analizowana inwestycja, w okresie realizacji, może stanowić barierę ograniczającą możliwość przemieszczania się osobników tego gatunku wzdłuż doliny, jednakże ww. oddziaływanie będzie miało charakter okresowy. Po zakończeniu budowy nowego przebiegu drogi wojewódzkiej oraz rozbiórce istniejącego mostu, projektowana estakada umożliwi swobodną migrację zwierząt w dolinie rzeki.

            Ostoja Rogalińska to obszar, którego przedmiotami ochrony, zgodnie ze Standardowym Formularzem Danych, są następujące gatunki ptaków: kania czarna Milvus migrans, kania ruda Milvus milvus, rybitwa czarna Chlidonias niger, dzięcioł średni Dendrocopos medius, gęś białoczelna Anser  albifrons oraz gęś zbożowa Anser fabalis. Przyroda obszaru jest zagrożona ze względu na bliskość Poznania i jego przemysłu, silną presję turystyczną i rekreacyjną, lokalizowanie elektrowni wiatrowych, penetracje siedlisk, zmianę stosunków wodnych, zanieczyszczenie wód, zasypywanie starorzeczy, wycinanie lasów łęgowych. Problemem jest również zalesianie łąk, pastwisk oraz torfowisk i bagien oraz wycinka drzew.

            Podobnie jak w przypadku wcześniej analizowanego obszaru Natura 2000, planowana inwestycja przecina Ostoję Rogalińską PLB00017 raz, w miejscu jego największego przewężenia, rozdzielając go na dwie części. Miejsce kolizji położone jest w korytarzu istniejącego przebiegu drogi wojewódzkiej nr 431. Biorąc pod uwagę charakterystykę gatunków, dla których ochrony utworzono ww. obszar, wyniki inwentaryzacji przyrodniczej oraz rozwiązania projektowe inwestycji przeanalizowano oddziaływania, które mogą wystąpić w fazie jej realizacji bądź eksploatacji. W rejonie przedsięwzięcia, w pasie do 750m od osi planowanej drogi zidentyfikowano 9 gatunków ptaków wymienionych z Załączniku I Dyrektywy Ptasiej, wśród których tylko kania czarna stanowi przedmiot ochrony tego obszaru. Analizowany teren stanowi miejsce żerowania kani, nie stwierdzono natomiast tutaj jej miejsc gniazdowania. Ponieważ zaobserwowano żerowiska tego ptaka stwierdzono w odległości około 400m od drogi, uznano, iż jest to odległość wystarczająca, aby wykluczyć możliwość negatywnego oddziaływania inwestycji na osobniki kani czarnej. Pozostałych gatunków, które stanowią przedmioty ochrony analizowanego obszaru Natura 2000, nie stwierdzono w rejonie analizowanej inwestycji.

            Wielkopolski Park Narodowy powstał w roku 1957, jednak jego obecne granice zostały określone na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 października 1996 r. Na terenie parku utworzono 18 obszarów ścisłej ochrony, gdzie zachowały się formy krajobrazu polodowcowego oraz najbardziej naturalne zbiorowiska roślinne i związana z nimi fauna. Wokół parku funkcjonuje strefa buforowa tzw. otulina o powierzchni 7256ha, przez fragment, której przebiega analizowana inwestycja. Jest to obszar zalesiony, w związku z tym zajdzie konieczność wycinki około 0,97ha kompleksu leśnego. Ubytek drzewostanu zostanie częściowo zminimalizowany poprzez wprowadzenie nasadzeń rekompensujących, których skład gatunkowy i lokalizację należy skonsultować z Wielkopolskim Parkiem Narodowym. Zgodnie z informacjami zawartymi w raporcie, drzewa przeznaczone do wycinki nie są zasiedlone przez gatunki chronione. Z uwagi na to, że drzewa są potencjalnym miejscem występowania ptaków, w celu minimalizacji ewentualnego negatywnego oddziaływania wycinki na środowisko przyrodnicze, nałożono warunek jej wykonania w okresie pomiędzy 16 lipca a 14 marca. Dopuszczono możliwość wykonania wycinki poza tym okresem, po stwierdzeniu, iż w miejscu jej wykonania nie występują gatunki zwierząt objętych ochroną. Zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. Nr 237, poz. 1419), w stosunku do zwierząt objętych ochroną prawną obowiązuje szereg zakazów m.in. zakaz zabijania, okaleczania, niszczenia ich jaj, postaci młodocianych, gniazd i siedlisk. W przypadku konieczności naruszenia zakazów, o których mowa w ww. rozporządzeniu, należy zwrócić się do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska lub Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Poznaniu o zezwolenie na odstępstwa od zakazów, o których mowa powyżej. Organy te, na podstawie art. 56 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie przyrody, w sytuacji braku rozwiązań alternatywnych, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla dziko występujących populacji chronionych gatunków oraz w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek wskazanych w art. 56 ust. 4 pkt. 1-6 ustawy o ochronie przyrody, mogą wydać zgodę na odstępstwo od tych zakazów.

            Rogaliński Park Krajobrazowy został utworzony rozporządzeniem Nr 4/97 Wojewody Poznańskiego z dnia 26 czerwca 1997 r. w sprawie Rogalińskiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Poznańskiego Nr 14, poz. 98). Na podstawie art. 11 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 21), akty prawa powołujące te formę ochrony, jako akty wykonawcze do zmienionej ustawy o ochronie przyrody, utraciły moc obowiązującą. Park krajobrazowy na podstawie art. 7 ww. ustawy stał się parkiem krajobrazowym w rozumieniu niniejszej ustawy. Następnie na podstawie art. 153 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.) stał się parkiem krajobrazowym w rozumieniu aktualnie obowiązującej ustawy. Zatem cytowane rozporządzenie Wojewody Poznańskiego zachowało moc w zakresie istnienia formy ochrony przyrody, ale nie obowiązują zakazy wprowadzane tym aktem prawnym. Wobec powyższego nie ma podstaw do merytorycznej oceny zgodności planowanej inwestycji z przepisami regulującymi zasady ochrony ww. obszaru chronionego krajobrazu. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju. Ponieważ planowana droga wraz z mostem powstanie w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego szlaku komunikacyjnego, w tym na terenie zabudowanym, uznano, iż realizacja inwestycji nie będzie sprzeczna z celami ochrony tego obszaru.

            W miejscu planowanej inwestycji i w pasie do 500 m od niej odnotowano dwa gatunki roślin chronionych, tj.: kruszynę pospolitą Frangula alnus, grążela żółtego Nuphar lutea. Z uwagi na fakt, iż ich stanowiska znajdują się poza terenem bezpośrednio przeznaczonym pod most i pas drogowy, nie przewiduje się ich zniszczenia podczas realizacji inwestycji. Wśród płazów najliczniej reprezentowane były żaby zielone Rana eculenta complex, które notowano na 14 stanowiskach, w większości w odległości kilkudziesięciu metrów od pasa drogowego. Wyjątkiem jest ich obecność w zbiorniku wodnym, który zostanie zlikwidowany podczas budowy mostu. W celu minimalizacji negatywnego oddziaływania inwestycji na płazy nałożono warunek, aby ewentualną likwidacje zbiorników wodnych, będących miejscem występowania tych zwierząt, wykonać w okresie ich nieobecności w zbiorniku lub po ich odłowieniu i przeniesieniu na odpowiednie siedlisko, pod nadzorem herpetologa. Okres budowy wiąże się z ryzykiem zwiększenia śmiertelności płazów, które mogą przedostać się na plac budowy. Nałożono zatem warunek, aby przed rozpoczęciem robót budowlanych, wokół placu budowy, wykonać tymczasowe ogrodzenia uniemożliwiające wchodzenie na teren płazów (i innych drobnych zwierząt), stosując siatkę o drobnych oczkach wkopaną w ziemię, na głębokość około 10cm. Na końcach wygrodzeń należy wkopać wiaderka z przepuszczalnym dnem, wyłożonym gałązkami i liśćmi, a złapane w nich osobniki regularnie przenosić w odpowiednie, wskazane przez herpetologa siedliska. Ponadto wskazano, żeby na etapie budowy w miejscach występowania płazów zakrywać wykopy, studzienki i inne miejsca mogące stanowić pułapkę dla zwierząt, prowadzić regularne kontrole tych miejsc, a w przypadku stwierdzenia obecności w nich zwierząt, wykopywać je i przenosić na odpowiednie siedliska, wskazane przez herpetologa.

            Spośród gadów odnotowano jedynie obecność jaszczurki zwinki Lacerta agilis, której najbliższej stanowisko znajduje się w odległości około 230m od inwestycji. Prowadzone obserwacje ornitologiczne wykazały obecność na analizowanym obszarze 61 gatunków ptaków, z których zdecydowana większość podlega ochronie ścisłej. Wśród nich przeważały gatunki pospolite, takie jak: zięba Fringilla coelebs, bogatka Parus major, trznadel Emberiza citrinella, skowronek Alauda arvensis, pierwiosnek Phylloscopus collybita czy szpak Sturnus vulgaris. Stosunkowo pospolita jest również jaskółka oknówka Delichon urbicum, której czynną kolonię lęgową, w liczbie około 50 gniazd stwierdzono na istniejącym moście nad Wartą w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431. W związku z tym, iż most ten zostanie rozebrany, nałożono warunek, aby działanie to przeprowadzić poza sezonem lęgowym, ale po uprzednim usunięciu pustych gniazd jaskółek i zabezpieczeniu tych miejsc przed ponownym złożeniu lęgów. Na inwentaryzowanym obszarze pojawiły się także żerujące osobniki rzadszych gatunków ptaków, jak: bocian czarny Ciconia nigra, dzięcioł czarny Dryocopus martinus, rycyk Limosa limosa, wilga Oriolus oriolus, nurogęś Mergus merganser, tracz bielaczek Mergellus albellus, gągoł Bucephala clangula, płaskonos Anas clypeata czy świstun Anas penelope. Wyniki inwentaryzacji wskazują na to, iż tereny zajęte pod inwestycję stanowią aktualnie główne miejsca żerowania ptaków i że istnieje możliwość znalezienia przez nie nowej bazy pokarmowej w okolicy. W okresie prowadzenia prac budowlanych, w związku ze wzmożonym ruchem maszyn, obecnością ludzi oraz generowanym hałasem może dojść do płoszenia ptaków zasiedlających tereny sąsiadujące z inwestycją. Oddziaływanie to będzie miało charakter okresowy i istnieje duże prawdopodobieństwo, że po zakończonych robotach część  gatunków pojawi się ponownie na analizowanym terenie.

            W celu wypełnienia warunków realizacji przedsięwzięcia dotyczących minimalizacji ewentualnego negatywnego wpływu inwestycji na chronione gatunki zwierząt, roślin, siedliska przyrodnicze i obszary objęte ochroną zaleca się monitorowanie budowy mostu przez osobę odpowiedzialną za zagadnienia przyrodnicze, posiadającą wiedzę i kompetencje pozwalające na prawidłową ocenę wpływu prowadzonych działań na środowisko przyrodnicze.

            W celu dokonania porównań ustaleń zawartych w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego zakresu i charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia, nałożono na Inwestora obowiązek przeprowadzenia pomiarów porealizacyjnych w zakresie oddziaływania akustycznego, a także odniesienia otrzymanych wyników do akustycznych standardów jakości środowiska. Kontrolne pomiary hałasu w minimum 2 punktach pomiarowych pozwolą określić realny wpływ przedmiotowego przedsięwzięcia na tereny chronione akustycznie zlokalizowane w pobliżu przedmiotowego obiektu.

            Analizę jakości nałożono również w zakresie jakości ścieków opadowych i roztopowych tj. stężeń zawiesiny ogólnej i węglowodorów ropopochodnych, odprowadzających do środowiska, w celu weryfikacji skuteczności planowanych do zainstalowania urządzeń podczyszczających. 

            W odniesieniu do pozostałych wymagań ochrony środowiska zawartych w przepisach, realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje naruszenia standardów jakości środowiska, jeśli spełnione będą warunki określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, w uzupełnieniu oraz w niniejszej decyzji.

            Z uwagi na szczegółowy i jednorazowy opis przedsięwzięcia oraz stosowanych środków mających na celu zmniejszenie uciążliwości dla środowiska, w związku z planowanym przedsięwzięciem oraz ze względu na lokalizację w dużej odległości od granic państwa, a także zakres oddziaływania inwestycji, nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, pod warunkiem jednak, że we wniosku o wydanie w/w decyzji nie zostaną dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko.

            W trakcie prowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa została zgłoszona 1 uwaga dotycząca uwzględnienia ścieżki rowerowej od strony oczyszczalni ścieków do ulicy Północnej w Rogalinku. Burmistrz Gminy Mosina odniósł się do przedmiotowego informując, iż przedmiotowy projekt uwzględnia powstanie ścieżki rowerowej.

            W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.

Pouczenie:

Od niniejszej decyzji służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu za pośrednictwem Burmistrza Gminy Mosina w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

           

 

 

 

Otrzymują:

1.  WZDW ul. Wilczak 51, 61-623 Poznań

2.  Burmistrz Miasta Puszczykowo ul. Podleśna 4, 62-040 Pozań

3.  aa.

 

Sprawę prowadzi:

Krystyna Panek

Inspektor ds. Ochrony  Środowiska

Tel. 61-8109-546

Załącznik do

Decyzji z dnia 18 stycznia 2013 r., znak: OŚ.6220.20.2011

 

 

 

Charakterystyka przedsięwzięcia

 

Przedmiotem przedsięwzięcia jest budowa mostu przez rzekę Wartę w ciągu drogi wojewódzkiej nr 431 w miejscowości Rogalinek. W ramach inwestycji, po zakończeniu budowy nowej przeprawy, istniejący most, wraz z dojazdami, zostanie poddany rozbiórce. We wszystkich analizowanych wariantach planowany obiekt został zaprojektowany na klasę obciążeń A. Zakres przedsięwzięcia obejmuje budowę: jezdni o szerokości 7 m wraz z dwoma pasami przykrawężnikowymi o szerokości 0,50 m każdy, dwóch barier ochronnych o szerokości 0,36 m każda, dwóch ciągów pieszo-rowerowych o szerokości 2,5 m każdy i dwóch pasów gzymsowych o szerokości 0,24 m każdy. W wszystkich rozpatrywanych wariantach projektowane drogi dojazdowe zostały zakwalifikowane do kategorii ruchu KR4. Przyjęta prędkość projektowa wyniesie 60 km/godzinę.

            Inwestor poddał ocenie trzy warianty lokalizacyjne budowy mostu i prowadzących do niego dróg dojazdowych:

1.     wariant I: km 0+000÷km 0+930, L=0,930 km;

2.     wariant II: km 0+000÷km 0+776, L=0,776 km;

3.     wariant III: km 0+000÷km 0+830, L=0,830 km.

Warianty I i II zaprojektowano po północnej stronie istniejącego mostu, natomiast wariant III po jego południowej stronie.

  Przedsięwzięcie będzie zlokalizowane na terenie gmin Mosina i Puszczykowo. Inwestycja przebiega w rejonie istniejącego korytarza drogi wojewódzkiej, w sąsiedztwie, którego występują tereny leśne (początek analizowanego odcinka) oraz obszary zabudowy mieszkaniowej (koniec odcinka, zlokalizowanego na terenie miejscowości Rogalinek). Dominującym typem zagospodarowania są jednak otwarte tereny łąk i nieużytków, zlokalizowane w dolinie Warty, którą wszystkie warianty rozcinają w swoim środkowym biegu.

            Odcinek przedsięwzięcia położony na terenie Gminy Mosina nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast na terenie gminy Puszczykowo objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym Uchwałą Nr 118/04/IV Rady Miasta Puszczykowa z dnia 7 września 2004 r. (Dz. Urzędowy Woj. Wlkp. Nr 144 z 4.10.2004 r., poz. 2992) w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu Miasta Puszczykowa obejmującego teren położony w południowej części miasta-Niwka-strefa I.

            Celem inwestycji jest przede wszystkim podwyższenie klasy nośności mostu (aktualnie wprowadzone jest ograniczenie ruchu pojazdów do 20 t), jak również poprawienie warunków ruchowych na obiekcie poprzez zwiększenie jego szerokości i wybudowanie obustronnych ciągów pieszo-rowerowych.

            Przedmiotowa inwestycja budowana będzie w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego obiektu mostowego, który po jego wybudowaniu zostanie rozebrany. Dla przedmiotowego przedsięwzięcia przeprowadzono badania geotechniczne gruntu do głębokości ok. 20 m. Omawiany teren położony jest w dolinie rzeki Warty, w bezpośrednim sąsiedztwie koryta na trasie zalewowej i nadzlewowej, a więc na obszarze zagrożonym procesami geodynamicznymi, w t-ym powodziami. Podłoże gruntowe, zbudowane w znacznej części z gruntów przepuszczalnych pozostaje pod bezpośrednim wpływem wahań wody w rzece Warcie. Wodę gruntową stwierdzono na głębokości od 1,1 do 4,8 m p. p. t., tj. na rzędnych od 55,1 do 55,9 m n. p. m. Stan wody jest hydraulicznie powiązany ze stanem wody w rzece Warta.

Wody opadowe i roztopowe projektowanego obiektu odprowadzane będą systemem szczelnej kanalizacji do Warty. Spływy z powierzchni jezdni i ścieżki rowerowej będą odprowadzane systemem spadków podłużnych i poprzecznych do studzienek kanalizacyjnych. Zaprojektowano dwa odrębne systemy kanalizacyjne, wykonane z rur PCV o średnicy 315 mm. Na kolektorze wykonane zostaną studnie rewizyjne o średnicy 1000 mm, do których zostaną podłączone studzienki ściekowe z osadnikami. Studzienki ściekowe połączone zostaną ze studzienkami rewizyjnymi przykanalikami z rur PCV o średnicy 160 mm. Dalej ścieki odprowadzane będą szczelnym systemem na teren doliny i po podczyszczeniu w separatorach substancji ropopochodnych zintegrowanych z osadnikami, zrzucone do rzeki Warty. Zaplanowano budowę dwóch wylotów, po przeciwnych stronach Warty. W celu uniknięcia rozmywania brzegu rzeki Warty, miejsca wylotów kanalizacji, będą umocnione poprzez wybrukowanie kamieniem naturalnym.

W związku z przedmiotowym przedsięwzięciem będą wytwarzane odpady zarówno niebezpieczne, jak i inne niż niebezpieczne. Na etapie realizacji inwestycji powstawać będą odpady związane z remontem i przebudową drogi, gruz betonowy, a także gleba i ziemia. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia powstawać będą odpady związane z utrzymaniem czystości drogi. Część odpadów może być wytwarzana przez firmy świadczące usługi w myśl definicji określonej w art. 3 ust. 3 pkt. 22 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 z późn. zm.). W celu zapewnienia właściwej gospodarki odpadami, nałożono na Inwestora obowiązek selektywnego magazynowania wszystkich wytwarzanych odpadów w wydzielonych, utwardzonych, zabezpieczonych przed opadami atmosferycznymi, odpowiednio oznakowanych i zabezpieczonych przed dostępem osób postronnych miejscach. Ponadto, zobowiązano Inwestora do przekazywania odpadów w pierwszej kolejności do odzysku, podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami, co przyczyni się do minimalizacji ilości odpadów trafiających do unieszkodliwienia m.in. poprzez składowanie. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony przyrody (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) zagospodarowywane masy ziemne nie powinny powodować przekroczenia standardów jakości gleby i ziemi. Przy założeniu, że Inwestor będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami raportu i warunkami niniejszej decyzji, inwestycja nie będzie naruszać przepisów prawa w zakresie gospodarki odpadami.

Na etapie prac budowlanych źródłem emisji substancji do powietrza będą roboty ziemne, prace rozbiórkowe elementów przeprawy mostowej i odcinka drogi wojewódzkiej nr 431 oraz procesy spalania paliw w silnikach maszyn i urządzeń pracujących na budowie. Emisje te będą miały charakter krótkotrwały, ustaną po zakończeniu prac budowlanych.

  W celu wypełnienia warunków realizacji przedsięwzięcia dotyczących minimalizacji ewentualnego negatywnego wpływu inwestycji na chronione gatunki zwierząt, roślin, siedliska przyrodnicze i obszary objęte ochroną zaleca się monitorowanie budowy mostu przez osobę odpowiedzialną za zagadnienia przyrodnicze, posiadającą wiedzę i kompetencje pozwalające na prawidłową ocenę wpływu prowadzonych działań na środowisko przyrodnicze.